Mam Marzenie …

Pierwsze Spotkanie

Marzenie Babci Władzi

Pani Władzia ma 77 lat i mieszka w Domu Pomocy Społecznej. Choć życie nie szczędziło jej trudnych doświadczeń, wciąż potrafi się uśmiechać – cicho, ciepło, z nutą wdzięczności za każdy nowy dzień.

Jako mała dziewczynka straciła rodziców. Od tamtej pory tułała się po rodzinach zastępczych, nie zaznając ciepła prawdziwego domu. W dorosłym życiu odnalazła na chwilę spokój – miała męża i syna, których kochała nad życie. Niestety, los znów okazał się okrutny – obaj zmarli, pozostawiając ją samotną.

Dziś Babcia Władzia nie ma już nikogo bliskiego, ale nie narzeka. Z pokorą i pogodą ducha znosi codzienność. Marzy jednak o czymś bardzo prostym, a zarazem wyjątkowym – chciałaby jeszcze raz poczuć smak dzieciństwa i domowego ciepła, które zna tylko z opowieści. Jej największym pragnieniem jest zjeść talerz gorącego kapuśniaku i prawdziwe, ręcznie lepione pierogi ruskie – takie, które pachną miłością i domem.

To niewielkie marzenie, ale dla Babci Władzi oznacza bardzo wiele. To nie tylko jedzenie – to powrót do czegoś, czego w życiu bardzo brakowało: troski, bliskości, wspólnego stołu.