Mam Marzenie …

Pierwsze Spotkanie

Pani Zosia od zawsze marzyła o locie samolotem. Kiedyś wydawało jej się, że to marzenie jest na wyciągnięcie ręki — wystarczy tylko się odważyć. Ale życie potoczyło się inaczej. Jej mąż zmarł dawno temu, a od tamtej pory w domu Pani Zosi zagościła głośna cisza.

Mimo to, Pani Zosia nie traci pogody ducha.

Jest uśmiechnięta, ciepła i pełna optymizmu. Ma w sobie coś, co sprawia, że ludzie od razu odwzajemniają jej uśmiech. Nawet w trudnych chwilach potrafi znaleźć powód, by się cieszyć — z drobnych rzeczy, ze słońca za oknem, z rozmowy z sąsiadką, z filiżanki herbaty.

A kiedy patrzy w niebo i widzi samolot przecinający błękit, w jej oczach znów pojawia się iskra – bo marzenia, nawet te najstarsze, nigdy nie tracą ważności.